Zwykle niebezpieczne przygody mają całkowicie niewinny początek. Początek, który nie ma nic wspólnego z gigantycznymi robakami, podejrzanymi przepisami, walką ludu z reżimem, protestującymi robotnikami czy związkami zawodowymi. Ani z osobliwym sprzedawcą rezygnującym z kariery mrocznego bóstwa na rzecz prowadzenia własnego stoiska rybnego. Ani z niczym innym, co można by powiązać ze słowami takimi jak kłopoty czy zagrożenie. Tak to już jest z tymi przygodami, które jedyne co, to uprzykrzają życie ludziom... zwierzętom... kretom. Kreta Kretesa, nie najbystrzejszego i najbardziej uprzejmego, ale wciąż bohatera, czeka wątpliwą przyjemność odkrycia, co los trzyma dla niego w zanadrzu. Pewnej nocy (bliżej rana niż wieczora) Kretes został brutalnie zbudzony przez przerażające odgłosy. Strach zacisnął swe szpony na sercu biednego kreta i gdy ten szykował się już do taktycznego odwrotu... zagadka rozwiązała się sama - za mrożącymi krew w żyłach odgłosami stał najbardziej imponujący mięsień bohatera, domagając się w ten sposób nocnej przekąski. Niestety, z grami przygodowymi jest taki problem, że nic nie jest w nich proste. Lodówka okazała się pusta, spiżarni projektant nie raczył narysować, scenarzysta za to zdążył już wpaść na pomysł, jak utrudnić życie Kretesowi. To dopiero niewinny początek. A co będzie dalej, pewnie już się domyślacie. Gra była testowana na zwierzętach. Niezbyt im się to spodobało i uciekły. Gra była testowana również na testerach. Ci nie mieli wyboru.